Run to 60! 20 kilo vermageren!

Ik dacht dat het vorige week zondag een beetje uit kwaadheid was, maar gisteren heb ik dus weer 10 km aan een stuk gelopen. En dat voor nog maar 3 weken terug bezig te zijn, het was ook sinds begin augustus geleden dat ik nog had gelopen, daarvoor was het van in mei, denk ik.Dat blijft toch nog een tijdje in je benen zitten, kan niet anders, hé!Vandaag ben ik dan een 1,5 uur gaan fitnessen, de krachtoefeningen gedaan en 4 cardio's, morgen terug, maar dan alleen 5 cardio's.

LOPEN : - aantal uren gelopen : 4u40- aantal km gelopen : 33km- aantal verbruikte kcal : 2578kcalFITNESS :- aantal uren in de fitness : 5u- aantal uren cardio : 2u22- aantal verbruikte kcal : 1139kcal

Eindelijk beweging in die balans, sta terug op 79,3. Heb gisteren wel 10 kilometer gelopen! Het is eigenlijk allemaal wel vrij frustrerend. Enerzijds je best doen en anderzijds medicatie moeten innemen waardoor je mogelijk wat verdikt. Enfin, vandaag en morgen wat op eten letten, vooral heel veel pompoensoep eten.

Ik was deze namiddag zo kwaad op mijn polar (zie vorig berichtje), toen gingen we lopen. Ik voelde me niet zo goed, dacht 1 toerke rond het fort te lopen (2 kilometer), het werden er 2, 3,.... euh... 4 en zelfs 5!Ik heb wat overdreven, besef het nu, ik ben zo stijf als een plank, mijn knieen doen pijn, niet als ik zit of stap, maar als ik een trappeke of op af moet, grrrrrr.... Wel straf, ik had van in augustus niet meer gelopen, ben nu terug een week of 2 bezig en toch lukt het mij om 10 kilometer te lopen, weliswaar uit koppigheid/kwaadheid, maar het is mij verdorie toch maar gelukt.De 'opdracht' was om binnen 3 weken 10 kilometer te lopen op de Natuurlopen in Lier. Is dus al een beetje geslaagd, de tijd (1u26) maak mij niks uit. Snelheid is niet mijn objectief, wel 'vetverbranding'.Ann

mail dat ik deze avond naar de service dienst van polar heb gestuurd, ik was echt kwaad !Beste,3 maanden (03/08/2004) geleden heb ik voor het eerst een polar gekocht (AS Adventure Leuven, ik heb nog een copie van aankoopbewijs en bankuittreksel), ik wou terug wat intensiever gaan sporten (vooral lopen) en zo'n hartslagmeter leek mij een goede investering.Ik heb die toen 2 weken zonder probleem kunnen gebruiken, toen ben ik in het ziekenhuis terechtgekomen en mocht ik enkele weken niet sporten.Toen ik eind september mijn hartslagmeter terug uit de kast haalde, had ik geen display, kon hem niet meer aanzetten en ook niet resetten. Ik terug naar de winkel, ze gingen hem verzenden voor reparatie. 3 weken later mocht ik hem terug gaan halen, "waarschijnlijk was er iets met de batterij', maar dat was toch geen probleem want de polar was nog onder garantie". En ja, hij heeft gewerkt (soms wel met licht verminderde display), maar nu 4 weken later (deze namiddag dus), is het weer van dat : geen display, niet meer aan te zetten en ook niet resetten. Ik moet er dus terug mee naar de winkel.Kijk, ik begrijp dat dit natuurlijk weer onder de garantie valt en dus als 'toch geen probleem' wordt beschouwd. Maar mijn gevoel hierover zit niet meer OK. Een nieuw uurwerk van 199 euro dat het op 3 maanden tijd al 2x heeft begeven. Das toch niet meer normaal hé. En er is ook niks verkeerd gebeurd : niet laten vallen, geen schokken, geen water, geen extreme temperaturen, enz...Mijn vraag : is er niks anders mogelijk, een oplossing, vervanging van dit exemplaar? Dit is geen 'normaal' batterijprobleem meer, mogelijk een productiefout, wie weet? In afwachting van uw antwoord, met vriendelijke groeten,

Gisteren 1,5 uur gaan fitnessen, ging wel vlot, serieus wat kcal verbruikt.En dadelijk 40 minuutjes lopen. Ik wil eind november 10 kilometer kunnen lopen. In de winterperiode organiseert AC lyra 5 natuurlopen (november tot maart), ik wil daar 5x de 10 kilometer lopen. Kwestie van een doel te hebben bij al dat lopen nu!

Yep, vorig weekend opnieuw voor de eerste keer naar de fitness, woensdag gaan lopen, half uurtje, ging redelijk vlot! Vandaag, zaterdag, opnieuw gaan lopen, 35 minuten, wel traag, maar ging goed. Zou het mij nu gaan lukken, hoop dat ik het volhou. Planning voor de komende 3 dagen : zondag : half uur lopenmaandag : fitness (kracht en half uur cardio)dinsdag : fitness (kracht en half uur cardio)

Eindelijk is het zover, na 5 weken mag ik terug sporten. Deze week ga ik een 3-tal keren lopen en vanaf zaterdag begin ik terug te fitnessen. Eindelijk kan ik verdergaan met mijn plan.Ik zit nu nog op mijn gewicht dat ik had bereikt 5 weken geleden en nog een kiloke eraf, waarschijnlijk van de operatie.Door het vele rusten na de operatie is er niks meer afgeraakt, had geen zin om veel op mijn voeding te letten.Enfin, mijn doel was eind september : 76 kilo, dat zal ik nu dus niet bereiken, maar dan loopt het plan maar een maandje langer dan oorspronkelijk gepland.Ik heb ondertussen mijn eerste injectie met zoladex gekregen, dat was vorige zaterdag 11/9, op de eerste dag van mijn menstruatie... Gevolg : ik ben nu (20/9) nog altijd aan het menstrueren, maar het komt in kleine beetjes, wel grappig. Minder grappig zijn : buikpijn, beetje rugpijn, al 3x hoofdpijn gehad (was jaren geleden), enz... maar allez uiteindelijk valt het wel mee. Ik heb wel bewust gekozen om die hormonen (ter bestrijding van de menopauze-klachten) niet in te nemen, ik wil het zo proberen, voorlopig lukt dat. We zullen wel zien.Dat was wel een keigrote spuit, ze hebben die plek eerst met een gewone spuit moeten verdoven, vooraleer de zoladex erin kon.

Gisterenavond nog effe mijn klop gekregen, was ontzettend moe, beetje koortsig, in de zetel in slaap gevallen.
Ook naar de halve finale met Henin gekeken, wauuuuuuuwww, hoe die is kunnen terugkomen van een 1-5 achterstand naar winnen met 8-6, ammaaaai, ze is serieus in mijn achting gestegen.
 
Erna is ook het briefje van het ziekenhuis gaan halen, ik ben nog thuis tot en met 5 september, dus in totaal 3 weken, zo lang, ben daar wel effe van geschrokken!  Toevallig had ik vakantie aangevraagd de 2 weken daaropvolgend, dus ik moet pas eind september terug gaan werken.  Ongelooflijk!   En ik die dacht dat ik volgende week terug moest gaan werken.  Erna zei het nog 'ge denkt dat ge beter zijn, maar ge moet nog heel veel rusten', tja... soms ;-) heeft ze gelijk :-)))

nog uitschrijven :
behandeling zal iets doen verdikken,
terwijl ik nu goed bezig was met mijn plan
vermageren ook door op eten te letten, tijdelijk tot ik terug kan sporten, binnen +/-2 weken
DD 18/8 was doel per 31/08, 79 kg al behaald

Ik heb dus endometriose (link voor meer informatie : http://www.gezondheid.be/index.cfm?fuseaction=art&art_id=105)En moet voor 3 maanden een behandeling met zoladex volgen, hierdoor ga ik een soort van turbo-menopauze terechtkomen... met alle gevolgen vandien. Nadien moet er gezocht worden naar een permanente oplossing : de pil of een spiraaltje bv. Ik mag dus allezins niet meer menstrueren, want anders ga ik cysten blijven aanmaken en gaan op den duur alle ingewanden in mijn buik aan elkaar plakken.Waarschijnlijk is die endometriose ook een verklaring voor de pijnlijke maandstonden van de voorbije 2 jaren. Ik zat ook al een jaar of 2 met een premenstrueel syndroom... allez, eigenlijk was ik bij wijze van spreken bijna de helft van een maand aan het 'menstrueren' :-))))

Maandagnacht goed geslapen, het was geleden van vrijdagnacht vorige week dat ik nog eens 6 uren aan een stuk had geslapen.  Heerlijk!
De dokter is deze morgen opnieuw langsgeweest, de sonde mocht eruit en in de namiddag (rond 14u) mocht ik naar huis.
De gyneacoloog is langsgeweest rond 13u30, ik kreeg heel wat stof tot nadenken (later meer daarover, zie woensdag).
Ik ben met de taxi naar huis gegaan, wou niet wachten tot 17u30 als Erna mij kwam halen.  Afschuwelijke taxi, die auto stonk naar de sigaretten, vond het yekkes, en dat terwijl ik zelf zo nu en dan eens een sigaretje rook.

Slecht en weinig geslapen de voorbije nacht!  Deze morgen mocht ik uit bed om te eten, dat eten waar ik zou naar had uitgekeken, terwijl ik nu de 2 sneetjes brood met moeite kreeg binnengeduwd, heb er bijna een half uur over gedaan. 
De dokter is ook langsgeweest, nog geen 5 minuten, zonder veel uitleg : het was geen appendicities, maar een cyste op de eierstokken die was opengebarsten, de gyneacoloog hadden ze tijdens de operatie er bij geroepen, het was niet kwaadaardig.  Voor meer info kon ik bij de gyneacoloog terecht.
Enfin, dat was wel effe schrikken, ik had meteen weer heel wat stof tot nadenken.
Ondertussen ook mijn telefoon op de kamer gekregen, ben een uur aan het bellen geweest. 
Veel rondgelopen, heel rustig, maar 's avonds terug medicatie gevraagd tegen de pijn.
Erna is het 's avonds ook terug op bezoek gekomen, overdag moest ze werken.  Ik had haar wel eerst 'verplicht' :-) om haar 3 uren te lopen (marathontraining), dat stond normaal zondag op het programma, maar doordat ik in het ziekenhuis terecht ben gekomen is dat er niet echt van gekomen.  Ze is zondagmiddag wel gaan lopen, maar dat ging niet zo goed, ze was er met haar gedachten niet bij... toch een schatje hé.  Ze was ook ontzettend lief en attent toen ze mij kwam bezoeken... ik beseftte weeral dat ik toch héééél véééééél 'sjans' (geluk) heb met haar (al 5 jaar!)!

Zondagmorgen opnieuw opgestaan met hevige buikpijnen, ik en Erna omstreeks 08u naar spoedgevallen in Lier vertrokken.  Daar allerlei onderzoeken gehad, bloed afgenomen, uitslag hiervan wees op een 'aanwezige onsteking', maar de dokters leken precies niet meer zeker van een appendicities.  Er werd besloten om direct te opereren.  Rond 11u naar de OK vertrokken, tegen 12u45 werd ik wakker, pfff... wel een heel raar gevoel.
Dit was ook mijn eerste keer in het ziekenhuis, ik heb het 's morgens toch wel wat schrik gehad en dan zo in de operatiezaal liggen terwijl ze alles klaarmaken, brrrrrrrrr.   Gek!
Enfin, tegen 14 naar mijn kamer gebracht, maar toen kon blijkbaar niemand zeggen wat er nu wel of niet weg was : appendicitis?  De dokter ging maandagmorgen langskomen.
Erna is 's avonds nog langsgekomen, ze heeft zich naast mij in de zetel genesteld, we hebben wat TV gekeken, maar ik was vooral moe / slaperig.  En die rug die begon pijn te doen omdat ik me niet kon verleggen.  Ik keek er echt tegenop tegen de nacht die moest komen.
Ze hebben mij ook goed liggen gehad ;-) toen ik in de OK wakker werd, vroeg ik of ik mocht drinken, 'neen' hadden ze toen gezegd, dat mag pas als je op de kamer ligt, dus ikke aftellen naar mijn verhuis naar boven.  Toen ik boven op de kamer lag, vroeg ik weer naar water en toen zeiden ze me dat ik pas mocht drinken 6u nà dat ik op de kamer lag.  Ooooohhhhhh, die eerst slok water omstreeks 20u heeft hééééééééééééél goed gesmaakt!!!!

Deze morgen opgestaan met hevige buikpijn, rond de middag de huisdocter laten komen, mogelijk blaasonsteking of appendicitis.
In de namiddag was het beter, 's avonds wat koorts en het s'nachts heel goed geslapen.
De docter vertelde mij dat als de pijn aanhieldt, ik beter naar spoedgevallen kon gaan om bloed te laten trekken, zodat we zeker waren of het wel of niet een appencitis was.

Ik ben al goed bezig, begin er steeds meer en meer zin in te krijgen. Ben al 5x gaan lopen en 3x gaan fitnessen, goe hé.  Toen ik woensdag TV aan het kijken was, heb ik zelfs effe tussendoor 100 buikspieroefeningen gedaan, gewoon omdat ik er zin in had :-)))))) ni te geloven, als ik dat maar volhoud ;-)
 
Ik ben ook al gaan lopen met mijn nieuw speelgoedje : een hartslagmeter.  Zo kan ik zien dat ik tussen de 65 en 85% van mijn maximale hartslag blijf, dat zorgt voor optimale vetverbranding en tja... daar doen we het voor.  Ik kan na het sporten ook zien hoeveel calorietjes ik weer armer ben, plezant!
 
Het lopen gaat eigenlijk goed.  Ik ben eigenlijk verbaasd hoe snel je na een tijdje niet gelopen te hebben, toch weer snel opbouwt.  Nà 5 keren lukt het mij al om terug 40 minuten te lopen.  Natuurlijk wel heel traag, maar snel lopen is immers niet mijn motivatie.  Ik zou graag komen aan 3 loopsessies per week van 1 uur.  Ik vermoed dat dat binnen een 3-tal weken wel zo zal zijn.
 
Erna heeft mijn eerste fitnessabonnement voor 1 maand betaalt.   Ze vind het ongelooflijk tof dat ik terug wat meer wil gaan bewegen.  Toch een schatje hé!